درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظر سنجی

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


نویسنده :هدی
تاریخ:سه شنبه 24 خرداد 1390-12:26 ق.ظ

تاریخ تشیع در ایران قسمت چهارم

تاثیر مهاجرت علویان به ایران و تشکیل دولت علوی بر تشیع مردم ایران

مهاجرت سادات علوی به ایران دلایل زیادی دارد که از آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1.      فشارهای بی اندازه امویان و عباسیان به سادات علوی مخصوصا آنانی که دست به قیام زده بودند و با حکومت مخالف کرده بودند.

2.      امنیت نسبی برخی مناطق ایران به دلیل دور بودن از مراکز حکومت امویان و عباسیان

3.      احترام خاص ایرانیان به فرزندان رسول خدا (ص) و ذرای حضرت زهرا(س)

هجرت علویان به ایران تاثیرات فرهنگی مهمی برجای نهاد. وقتی که یحیی بن عبدالله محض که از نوادگان امام حسن(ع) و فردی عابد و زاهد بود از بیم هارون الرسید به دیلم و طبرستان (شمال ایران) رفت، مردم آنجا را به اسلام د عوت نمود و مسجدی بنا کرد و بدین ترتیب قلوب مردم را به سوی اسلام سوق داد. هارون الرشید به علت حمایت قبایل دیلمی از یحیی نمی توانست او را دستگیر نماید، سرانجام یحیی به وسیله امان نامه دروغین هارون الرشید و برخی تحولات سیاسی دیگر در منطقه و قطع حمایتها صلح را پذیرفت، که البته پس از چند ماه هارون الرشید بدون توجه به امان نامه او را زندانی کرد. و یحیی تا پایان عمر در زندان باقی ماند.

پس از یحیی حکامی بر مناطق دیلم و طبرستان حکم رانی کردند که بسیار بر مردم ظلم روا داشتند، تا اینکه مردم که نسبت به علویان محبت داشته و تجربه خوبی از حکم رانی یحیی داشتند نزد محمد ابن ابراهیم از علویان زاهد، عالم و با تقوا رفتند و از او کمک خواستند. محمد ابن ابراهیم هم آنان را به سوی داماد خود حسن بن زید راهنمایی کرد.

حسن ابن زید با  دعوت مردم طبرستان به سعید آباد(نزدیک کلار) رفت. مردم و بزرگان کلار به شایستگی از او استقبال کردند و بر اقامه کتاب خدا و سنت رسول خدا و امر به معروف و نهی از منکر با او بیعت کردند.

پس از آن وی مبلغان خبره ای را به سوی چالوس و نواحی آن فرستاد و پس از آن به سوی آمل رفت و مردم شهرهای مسیر حرکتش با او بیعت کردند.حسن ابن زید (معروف به داعی بزرگ) سپس مبلغانی را به دماوند و فیروزکوه فرستاد و خود به سمت ساری حرکت کرد و بدون خونریزی شهر را به تصرف خود در آورد[1]

داعی کبیر، فقیهی دانشمند بود و تالیفاتی از جمله کتابهای «الجامع فی الفقه»، «کتاب البیان» و «الحجه فی الامامه» داشته است و پایه های علمی، فقهی و عقیدتی شیعه با تالیفات او در طبرستان ایران استوار شد و با کمک و سیاست او دولت علوی در مناطق طبرستان شکل گرفت.

البته برخی از گزارشها حکایت می کند که پیش از تشکیل دولت علوی، برخی از مناطق طبرستان از جمله گرگان پیرو شیعه امامی بوده اند.[2]

در آخر این که مناطق شمالی ایران هم به کمک سادات علوی به دین تشیع رو آوردند.



[1] تاریخ طبرستان ص 229 تا 231

[2] تاریخ تشیع در ایران ص 98 تا 100




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نویسنده :هدی
تاریخ:سه شنبه 17 خرداد 1390-06:28 ق.ظ

تاریخ تشیع در ایران قسمت سوم

تدابیر امام رضا(ع) و تاثیر آن در گسترش تشیع در ایران

امام رضا(ع) یکی از عوامل گسترش تشیع و خنثی سازی توطئه خلفای زمان بودند. ایشان که به خوبی از اهداف پشت پرده مامون در تحمیل ولایت عهدی آگاه بودند تدابیر و اقداماتی در پیش گرفتند که با اجرای آنها هوش از سر مامون سیاستمدار ربوده شد. اقداماتی که موجب یک انقلاب فرهنگی و سیاسی عمیق و وسیع به نفع شیعیان گردید که پس از نهضت علمی امام صادق(ع) در تاریخ تشیع نظیر ندارد.

هنگامی که پیک مامون برای بردن آن حضرت وارد مدینه شد، امام سعی کرد با گفتار و کردارش فضای شهر را از کراهت و نارضایتی خود از این دعوت پر کند و این سفر را یک سفر اجباری و سفری که به مرگ وی منتهی میشود معرفی نماید. آنچنان که به دیدار قبر پیامبر رفتند و وداع جانسوزی نمودند.

علی رغم آنکه مامون از امام رضا (ع) خواسته بود که هر کس از افراد خانواده خود را که مایل است با خود همراه بیاورد، امام این کار را نکرد و تنها تن بدین سفر داد و در حقیقت به مامون فهماند که وی نه تنها به آینده این دعوت خوش بین نیست، بلکه این سفر را یک سفر خطرناک می داند.[1]

و...

اما آن فعالیتهای امام (ع) که به گسترش تشیع در ایران آن زمان کمک بسیاری نمودند از این قبیل بودند:

در عین این که مامون تمامی تلاش خود را برای قطع ارتباط عاطفی و معنوی امام با مردم و شیعیان در طول سفرشان به خراسان به کار برد، اما امام (ع) در هر فرصتی با پایگاههای مردمی تماس میگرفتند و با گفتار و کردار و کراماتشان حقانیت امامت و تشیع  را به اثبات رساندند.[2] مردمی که در راه سفر امام رضا(ع) قرار داشتند، بسیار تحت تاثیر قرار گرفتند، حدیث معروف سلسله الذهب را هم امام در سفرشان بیان نمودند.

امام رضا(ع) بعد از ورودشان به ایران و با پذیرش اجباری ولایت عهدی شرط نمودند که در کارهای سیاسی دخالتی نکنند اما در کنار آن بی کار ننشستند، تلاشها و فعالیتهای علمی و فرهنگی ایشان در قالب مناظره و مباحثه با پیروان ادیان و مذاهب و پرسش و پاسخ در زمینه مسائل کلامی و اعتقادی یکی از روشن ترین برگهای زندگی امام در تقویت حقانیت امامت و تشیع بود.

استفاده امام از موقعیت استثنایی که مامون برای ایشان فراهم کرده بود توانست حصار تقیه را بشکند و مساله  امامت پیشوایان معصوم(ع)  را در سطح گسترده ای ، حتی در میان ملل غیر مسلمان مطرح سازد، با این کار علاوه بر افشا شدن حقایقی که 150 سال مخفی مانده بودند، سبب شد مدح و ستایش فضایل اهل بیت به طور گسترده ای رواج یابد و در نتیجه افکار عموم به سمت الگوهای ناب شیعه سوق داده شود.

حضور نزدیک به دو سال امام رضا(ع) در خراسان و بعدها مقبره آن حضرت در ایران موجب استحکام و گسترش تشیع در ایران گردید.



[1] تاریخ اسلام در عصر امامت امام رضا(ع) و امام جواد(ع) ص 94_95

[2] تاریخ تشیع در ایران ص221_222




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic