درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظر سنجی

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


نویسنده :هدی
تاریخ:یکشنبه 14 آبان 1391-10:14 ب.ظ

آیا شیخ ها پول مفت میگیرند؟

توی یکی از بحثهای جنبش سبزی ها با این متن روبه رو شدم:

قرآن به صراحت میگه پولی که در بیت المال هست یا الان در دست مراجع هست باید کجا خرج بشه. مگه شما قرآن رو قبول نداری؟ باید برای فقیر و اسیر و یتیم خرج بشه، اما الان فقط پول در دست مراجع و خمس هم فقط مال سیده اما متاسفانه این پول ها را میدن به شیخ ها، به حلال و حرامش کاری ندارن، میگیرن و میخورن، فقیر و اسیر و یتیم هم بره کمیته امداد به دولت التماس کنه تا حقشو بگیره، اونوقت شیخها میشینن بی کار و مفت میخورن و نماز میخونن.

"ما می گوییم چهار هزار نفر شاگردان امام صادق علیه السلام خدمت ایشان درس می خواندن و یک ریال به اینا شهریه یا پول نمی داد اگر عمل امام صادق علیه السلام معتبر هست پس شهریه دادن به شیخ ها از محل خمس و زکوه که مال فقرا هست از کجا و چه وقت دختراع شده ؟ شما نمی فهمی که پولی که درست مراجع هست پول بیت المال هست نمی توانند هر طور دوست دارن خرج کنن فقط نسبت به سهم امام حق دارن به وکالت از امام زمان خرج کنن در مورد خمس و زکوه هیچ حق ندارن خارج از محل خرج کنن که می کنن متاسفانه قرآن قبول نداری ؟ "

 

اما جوابش:

آنچه به قرآن نسبت داده شده، سخنان دقیقی نیست. بیت المال می تواند اموال مختلفی را در بر بگیرد. زکات –خمس – انفال و ...

مصرف زکات موارد ذیل است:

إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكینِ وَ الْعامِلینَ عَلَیْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِی الرِّقابِ وَ الْغارِمینَ وَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبیلِ (توبه 60) زكاتها مخصوص فقرا و مساكین و كاركنانى است كه براى (جمع آورى) آن زحمت مى‏كشند، و كسانى كه براى جلب محبّتشان اقدام مى‏شود، و براى (آزادى) بردگان، و (اداى دین) بدهكاران، و در راه(تقویت آیین) خدا، و واماندگان در راه.

بنابر آیه هشت مورد برای مصرف زکات مطرح شده است: 1- «فقرا» 2- «مساكین» 3- «عاملان و جمع آورى كنندگان زكات» 4- «و كسانى كه براى جلب محبتشان اقدام مى‏شود» 5- «در راه آزاد ساختن بردگان» 6- «اداء دین بدهكاران» 7- «و در راه خدا» 8- «واماندگان در راه»

مصرف خمس نیز در آیه ذیل بیان شده است:

وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِی الْقُرْبى‏ وَ الْیَتامى‏ وَ الْمَساكینِ وَ ابْنِ السَّبیلِ (انفال 41) هر گاه چیزى به غنیمت گرفتید خمس آن از آن خدا و پیامبر و خویشاوندان و یتیمان و مسكینان و در راه ماندگان است.

بنابر این خمس نیز به شش قسمت تقسیم می شود: سهم خداى تعالى و سهم پیامبر (ص) و سهم امام علیه السلام و سه قسمت دیگر به یتیمان و مساكین و ابناء سبیل كه از سادات باشند.

درباره انفال نیز آیه زیر حکم آن را مشخص کرده و به طور کامل در اختیار حاکم قرار می گیرد:

یَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ (1 انفال) از تو درباره انفال [غنایم، و هر گونه مال بدون مالك مشخص‏]سؤال مى‏كنند بگو: «انفال مخصوص خدا و پیامبر است.

با توجه به این آیات روشن می شود که موارد مصرف منحصر در آنچه ادعا شده است نمی باشد. بلکه دو واژه خاص در کنار بحث فقرا و نیازمندان می بینیم که به بحث ما مرتبط است. 1-فی سبیل الله 2-حق خدا و رسول و امام

با توجه به این آیات روشن است که طلاب علوم دینی حق مسلم و روشنی در این مال ها دارند. اولا به خاطر اینکه عمل آنها بارزترین مصداق "فی سبیل الله" است. در واقع آن ها هستند که باتحصیل و بالتبع تبلیغ، راه الهی را رونق می بخشند. ثانیا این قشر هستند که جانشین رسول و ائمه (علیهم السلام) هستند و حقوق الهی و رسول و ائمه (علیهم السلام) باید در دست آنها قرار گرفته و به صلاحدید آن ها خرج شود.

البته وجود مشکلات فقرا و نیازمندان و عدم تامین حوائجشان قابل انکار نیست. همچنان که طلاب علوم دینی نیز از وضع معیشتی مطلوبی برخوردار نیستند. و ریشه این مشکل نیز در واقع به عدم پرداخت حقوق الهی توسط ثروتمندان باز می گردد. یعنی عده بسیاری حقوق واجب مالی را نمی پردازند و عدم پرداخت زکات و خمس سبب می شود که فاصله و شکاف بین طبقات بیشتر شود.

همچنین باید توجه کرد که ارجاع دادن فقرا به دولت برای دریافت کمک، با مبانی دینی منافاتی ندارد. چرا که دولت بزرگترین حجم بیت المال را در اختیار گرفته است. به عنوان نمونه، تمام معادن از انفال حساب می شوند که جزئی از بیت المال است و تنها یک نمونه این انفال، نفت با درآمدهای گسترده آن است!

حال روشن می شود که مشکل عدم تامین حوائج فقراء، عواملی دارد که هیچ ربطی به روحانیت ندارد! و خود نویسنده مطلب نیز اعتراف کرده که "سهم امام باید در اختیار مراجع باشد" و شهریه ای که طلاب دریافت می کنند تنها از این بخش است و زکات و نظیر آن به دست مراجع داده نمی شود. و سهم امام نیز بخشی از خمس است که پرداخت کنندگان آن با رضایت کامل و طیب خاطر آن را تقدیم می کنند، حال اینکه این پول ها را حرام!! بخوانیم یا روحانیت را مفت خور!! نام بنهیم، (فرهنگی که رضا خان باب کرد و عده ای همچنان راه او را می روند) تنها نوعی موضع گیری خصمانه و غیر منطقی است.

شناخت دوره درسی ای که یک طلبه سپری می کند، روشن می کند که بیت المال باید زندگی او را تامین کند. یک طلبه در مقطع اول تحصیلی خود، باید به مدت شش سال تمام وقت (صبح و بعد از ظهر از اول هفته تا آخر آن) تنها مشغول تحصیل و تعلیم باشد. و حق اشتغال به هیچ کار دیگر و حتی تحصیل هیچ رشته دیگری را ندارد! و ادامه تحصیل بعد از این مقطع نیز که به طور معمول وجود دارد، تعداد سال های تحصیل یک طلبه را قطعا دو رقمی می کند. (تنها بعضی از دانشجویان رشته پزشکی چنین سالهای طولانی را پشت سر می گذارند که اولا دارای حقوق مشخص هستند ثانیا درآمد آنها پس از اتمام تحصیل می تواند منبعی برای بازپرداخت وام های دولتی باشد. ثالثا این دانشجویان نیز پس از چند سال می توانند مشغول کار شده و کار آنها هیچ منافاتی با تحصیلشان ندارد.)

حال کسانی که مدعی هستند بیت المال نباید زندگی طلاب را تامین کند، باید منطقی و غیر خصمانه جواب دهند که چه راهکاری پیشنهاد می کنند؟

تنها کسانی که نیاز به هیچ کمک مالی ندارند وارد حوزه شوند اگر چه نیاز جامعه به عالمان علوم دینی تامین نشود؟

روحانیون به جای پرداختن به تحصیلی که سالهای سال تمرکز می طلبد، مانند مردم دیگر وقت خود را صرف اشتغال به امور دیگر کنند اگر چه نتیجه این کار عدم تخصص در علوم دینی شود؟ و آنها نیز مانند سایر مردم اطلاعاتی بسیار ناقص و محدود داشته باشند؟

یا ...

آیا حضرت علی (ع) که در سالهای غصب خلافت، مشغول باغبانی و ... بود، در سالهای خلافت نیز به این کارها می پرداخت و به تعبیری "آنجا که مردم به او نیاز داشتند او به درخت ها می پرداخت؟"

البته لازم به ذکر است که قشرهای بسیاری در جامعه وجود دارند که کار آن ها تولیدی نبوده و به نوعی خدمت محسوب می شود و بیت المال موظف به تامین زندگی آنهاست. به عنوان نمونه نیاز جامعه به معلم امری تردید ناپذیر است. و بیت المال زندگی آنها را تامین می کند. آیا تاکنون کسی در هزینه شدن بیت المال در این امور، خدشه و اشکال کرده است؟ آیا عده ای توقع دارند که روحانیون نیازهای مادی نداشته و مانند فرشتگان زندگی کنند که چنین به وضعیت امرار معاش آنها اشکال می کنند؟

و نکته دیگری که ذکر آن لازم است اینکه طلاب پس از طی سالهای تمرکز تحصیلی، به اشتغالاتی روی می آورند و این گونه نیست که شهریه همیشه مستدام باشد یا بخواهند با نماز خواندن و پول گرفتن در قبال آن!! زندگی خود را تامین کنند! این اشتغالات می تواند در تالیف و تبلیغ و تدریس متجلی شود. همچنان که بعضی از روحانیون نیز کارهای اجرایی ای مثل قضاوت و... را متصدی می شوند و زندگی آنها از این راه تامین می شود. نه اینکه روحانیون در قبال نماز خواندن زندگی مادی خویش را تامین کنند.

 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

نوع مطلب : بیشتر بدانیم 



ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو